NAAR PAGINA: 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7

oe Ellery er nu echt uit ziet blijft een vraag die steeds weer anders wordt beantwoord. De neven zelf lijken voor een stuk verantwoordelijk voor die misverstanden doorheen hun werken ondergaat Ellery een aantal gedaanteveranderingen.Uit de boeken zelf wordt sporadisch wel iets vrij gegeven van de hoofdfiguur maar in veel mindere mate dan dat bij de verdachten gebeurt. Behalve dan in de voorwoorden van JJMcC maar wat daarin wordt verteld vind praktisch nooit ankerpunten in de boeken. In deze werken zelf  wordt hij beschreven als een grote atletische man met de suggestie van kracht, hij zag er intelligent uit rond het voorhoofd, lange dunne vingers en koele stijve lippen. Hij zag er dertig uit maar was eigenlijk jonger. Ellery had een verveelde rookgewoonte: hij rookt een pijp en is vaak door sigaretterook omgeven. Er wordt zelfs gewag gemaakt van het feit dat hij 'voorzichtig' sigaren rookte.¹ De gevaren zal hij zeker gekend hebben zo wordt in één van z'n boeken vermeldt dat het kankeronderzoek in de laboratoria wordt opgevoerd.

Voor wat betreft zijn affiniteit met eten zul je misschien verbaasd zijn te horen dat in 'Het Mysterie van de Hoge Hoeden' Ellery wordt beschreven als 'fanatiek geïnteresseerd in het delicate onderwerp van voedsel en zijn bereiding'.¹  Hij drinkt er uiteindelijk ook een café au lait.
Voor hun ontbijt blijven vader en zoon zweren bij eieren en koffie... en over het geheel van de werken bekeken moet die fanatieke interesse nog bewezen worden...

Wat ons bij de gezondheid van onze held brengt. Ellery had ooit appendicitis (wat in America minder voorkomt en dus minder routinematig wordt uitgevoerd), hij werd in Adirondacks gehospitaliseerd en   was weken buiten strijd. Hij kon ook niet echt bloed zien. Eind 1963 ging Ellery ging naar Wrightsville in het Mahoganie-gebergte waar een filmploeg een aantal winterscenes aan het schieten was. Hiertoe bonden ze een camera aan een bobslee die op hem inreed. Na dit skiaccident werd Ellery behandeld in het private paviljoen van het Zweeds-Noors Hospitaal in Murray Hill. De geniale Dr.Johanneson behandelde Ellery's benen die werden ingegipst, een techniek door de dokter zelf uitgevonden en die onze held reduceerde tot 'rolstoeldetective' die in en uit bed moest worden gehesen. Hij bleef een vrijgezel die zijn eigen mening had over het huwelijk. Eens ging  hij zelfs naar Florence ging om er een ring te kopen. JJMcC liet er dan ook geen twijfel over bestaan: Ellery was getrouwd en had een zoon. Als schrijver in de boeken zou hij gewerkt hebben aan het manuscript van 'de Moord van de Marionetten of zelfs ' De Affaire van de Zwarte Weduwe' maar dan onder zijn eigen naam. Ellery kreeg ooit via een telegram van Hollywood een verzoek om hen een verhaal op te sturen. Een Ellery Queen detectivebureau werd gesticht door Beau Rummell. Deze was misschien wel voorzien van snor maar kon minstens twee keer doorgaan als 'valse' Ellery.
 

llery bleef geen gebrilde snob later geeft hij zelfs toe dat de menselijke component in een onderzoek zo belangrijk is als de logica en deductie. De neven brachten gaandeweg een meer menselijke en dus feilbare persoon... . Zijn pince-nez verdwijnt en er komt meer humor in de boeken, piekend met zijn twee boeken geplaatst tijdens Ellery's (frustrerende) avontuur als Hollywood schrijver: Moord in Hollywood (1938) en Hartenvier (1938). Zijn hoofdberoep werd dat van detectiveschrijver: daarnaast lost hij wat misdaden op die hij dan ook recycleert als  basis voor zijn boeken. Hij is een romanticus geen versierder, met menselijke noden maar geen playboy.  Hij houdt van boeken maar is tevens in mensen geïnteresseerd. Tijdens deze gedaanteverwisseling bleven wel een aantal zaken hetzelfde. Ellery is nog steeds een jonge dertiger, groot en slank met bruin haar en grijze ogen, licht intellectueel en verslaafd aan zowel zijn sigaretten als logica.

e radioverhalen kenden, begrijpelijker wijs, die problemen veel
minder alhoewel zowel de Inspecteur als Ellery vrij goed geleken op wat in de boeken voor Ellery doorging. Hugh Marlowe werd door zelfs door Dannay  als perfect gecast omschreven. Zeker was evenwel dat de zoon-vaderrelatie hier nauwkeurig werd gevolgd. Strips wisselden daarentegen veel meer van stemming en zo verscheen Ellery soms met bril soms zonder. Geplaatst in een line-up zou men de 'getekende' Ellery er zeker niet altijd uit halen...

Misschien is het ook het lot van een niet-superhero die zich niet kan beroepen op makkelijk herkenbare attributen... De verschenen novelisaties van filmscripts (en dus indirect ook de films) hebben dan toch het imago van onze speurder 'aangetast'. Ellery draagt nu een polshorloge, rookt een pijp, draagt een hoed en rijdt rond in een snelle Cadillac! Hij heeft net een boek geschreven en bepaalde allusies worden gemaakt op 'De Nieuwe Avonturen van Ellery Queen'. Zijn uitgever Jerry Ryan moet wat kritiek slikken en een aantal 'lookalike EQ boeken' worden vernoemd  'The Persian Tapestry Mystery' (de verderzetting van de eerste nationale serie!) en The Mystery of the Feathered Hat.
Hij heeft zilvergrijze ogen en een gladgeschoren Amerikaans gezicht, bruin haar, brede schouders en mooie tanden. Er worden alleen nog enkele allusies gemaakt op de pince-nez.
 

(lees verder)