harles Grapewin (20 dec 1869/75 - 2 feb 1956)

Lengre: 1, 71 m (5' 7½")
Echtgenoot: Anna Chance (gehuwd 1896 - tot aan haar dood op 11 september 1943)
Kinderen:  geen
 

Op 20 december 1875 werd, in het kleine dorp Xenia in Ohio, Charley Ellsworth Grapewin geboren.(Sommige bronnen vermelden 1869). Op 10 jarige leeftijd liep hij van thuis weg om zich levenslang op te werken in één of andere vorm van show business. Als jongere gebruikte hij zijn vaardigheden als rolschaatser om in minstens twee verschillende circussen werk te vinden. Hij oefende ook met een groep van luchtacrobaten en trad kort op als trapeze artist in het laatste circus. Hij verliet het circus in Portland Oregon toen hij een baan kreeg bij een lokaal theatergezelschap.
Tegen 1890 was Grapewin helemaal verknocht aan zijn theatercarrière. Van daaruit werd hij gecontacteerd voor zijn eerste professionele werk op het podium. Het is ook in dit eerste deel van zijn carrière dat hij z'n vrouw ontmoet en prompt ook trouwt de toen, 15 jarige Anna Chance (1896).
Zo verdeelde hij zijn tijd tussen het theater en het circus tot aan het eind van het decenium, wanneer hij een rol in de New York productie van het toneelstuk Little Puck in de wacht sleept. Hij keerde nooit meer naar het circus terug, alhoewel hij een tijdje zijn kundigheden in vaudeville aanwende, hij schreef toneelstukjes onderweg en toerde er zelfs een twaalftal jaar met één van zijn eigen producties, The Awakening of Mr. Pipp.

Rond de eeuwwisseling begon Grapewin ook in de stomme film. Zijn eerste twee films waren 2 "moving image shorts" gemaakt door Frederick S. Armitage; Chimmie Hicks at the Races (of Above the Limit) en Chimmie Hicks and the Rum Omelet, beide opgenomen in september en oktober van 1900 en uitgebracht in november van datzelfde jaar, zeker in de laatste film was ook Anna te zien. 

Grapewin begon zijn toneelstukken ook te verkopen en soms acteerde hijer ook in. Zo wordt hem een toneelstuk toegeschreven genaamd "The Mismated Pair" welke de eerste echte Vaudeville sketch zonder zingen of dansen.  Zijn enige Broadway theaterstuk was het maar voor kortetijd opgevoerde It's Up To You John Henry uit 1905.
Uiteindelijk maakte hij volledig de overgang naar de wereld van de film in de late jaren twintig, toen hij zowel schreef als acteerde in korte komedis voor de Christie company.
In 1919, stopte Grapewin met optreden en vervoegde General Motors; na uiteindelijk zijn geld wijs te hebben geïnvesteerd kon hij op rust gaan. Zoals zovelen, laat in 1929 zagen hij en zijn vrouw Anna hun opgebouwd kapitaal -- ooit twee miljoen dollar -- wegsmelten tot ongeveer 200 dollar.

Dat betekende meteen terug gaan werken...en Charley probeerde het ook met schrijven (hij probeerde zelfs een aantal muziekcomposities). Hij schreef vervolgens 4 boeken die hem van een zeker inkomen voorzagen. Bvb. in 1933 schreef hij het komische boek met de naam 'The Flowing Bowl', op de kaft stond een tekening van een met papier volgestouwd toilet, het was maar 17 pagina's lang, en omvatte een kleurrijke beschrijving van verschillende flessen van bootleg drank, cocktail shakers, en andere drankgerelateerde parafenalia. Het taalgebruik is vandaag de dag zekerlijk politiek oncorrect te noemen, met zeer gepeperde, landelijke taal. Een ander boek was het in private handen gepubliseerde 'The Town Pump, An American Comedy'(1933)  welke hij schreef in samenwerking met Anthony Hillyer. 
Gelukkig betekende de komst van geluid in de film dat er acteurs gezocht werden die goed scripten konden lezen. Vermits hij zich in California had teruggetrokken, besloot Grapewin het in Hollywood te wagen.

In 1929 speelde hij in 4 kortfilms met zijn vrouw Anna Chance.
Doorheen de jaren 30 kon je Grapewin zien in memorabele films als American Madness (1932), Judge Priest (1934), Alice Adams (1935), The Petrified Forest (1936) en Captains Courageous (1937). 

Toen de Wizard of Oz (1939) werd gemaakt waren het enkel The Good Earth (1937) en Ben Hur die de filmstudios meer dollars hadden gekost. M-G-M's The Good Earth was een verhaal geschreven door de auteur Pearl S. Buck uit West Virginia welke zowel de Nobelprijs in de literatuur als de prestigieuze Pulitzer Prijs won.
Met de vele rolen die Charley Grapewin opnam zullen wij, die van Oz houden, vooral zijn beminnelijke Uncle Henry als een deel van de gehele charme van de klassieker, The Wizard of Oz (1939) blijven beschouwen.  

Tussen 1940 en 1942 speelde hij Inspecteur Queen in de onsuccesvolle serie van zeven films gebaseerd op Ellery Queen.

Vaak beschreven als grijzend, nors, knorrend en eccentriek in zijn grootvaderrollen. Het echte succes in film kwam pas laat in zijn carrière (hij was zestigplus). Zoals we hem het best herinneren was hij niet groot, niet klein, solide gebouw met een dos grijze haren, een paar stevig kaakbenen en priemende ogen. Hij had een lichtschorre stem en een western tongval die hem in zijn rollen goed uitkwam. 
Een van de volgende films waarin Grapewin een hoofdrol speelde als Grandpa Joad was in nog een Pulitzer Prize winnend boek van John Steinbeck's, The Grapes of Wrath (1940). Hij gaf ook gestalte aan Jeeter Lester in Erskine Caldwell's Tobacco Road (1941).

Gedurende zijn leven, met al het andere wat hij nog deed, werden meer dan 100 films op zijn naam geschreven. Zijn laatste rol speelde hij als Grootvader Reed in  When I Grow Up uit 1951 waarin overigens ook Harry Morgan speelde (die later de rol van Inspector Queen zou spelen)

Hij stierf op 2 februari 1956 in Corona, California aan een natuurlijke doodsoorzaak op 86 jarige leeftijd. Bij het vrijgeven van het testament werd duidelijk dat zijn erfenis zijn huishouder was. In de stad waar hij stierf werd, ter zijner ere, een straat Grapewin Street genoemd.