NAAR PAGINA: 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7

lhoewel ze maar in weinig boeken haar opwachting maakt, maakt
ze toch onlosmakelijk deel uit van de EQ saga. Volgens "Dood in de Schoenen"  ontmoette Ellery Nikki niet voor de Potts zaak. Ze wordt er omschreven als een 'kleine slanke juffrouw met mooi rood haar'.
Nikki was bovendien niet eens haar echte naam. Ze wijzigde die op adives van Ellery... Eerst stelde deze nog voor ze te veranderen in Susie McGargle uit Kansas City maar dat scheen haar niet te bevallen tot Ellery een tweede poging waagt. (naar een heldin in één van zijn boeken) “… N-i-k-k-i . De achternaam Dempsey paste echter niet... Nikki Jones? Nikki Brown? Nikki Green? Nikki Keats? Nikki Lowell? Nikki Fowler? Ja, het moest eindigen op -er en bestaan uit twee lettergrepen. Parker. Farmer. Porter...Porter. Nikki Porter dat is het!”
Haar eigenlijke naam was Sheila Potts...en ze was bovendien uiterst rijk (miljonair). Ondanks deze handicap nam ze, tegen salaris, toch de job van Ellery's secretaresse aan...

In "The Last Man Club" een verhaal dat gebaseerd is op één van de vroege hoorspelen horen dat Nikki, levendig, blond en knap is. Haar thuisadres vinden we in West 94th Street.  ²⁰

Ze maakt een optreden in twee van de Calendar-verhalen (1952) als nieuw figuur in de persoon van EQ's secretaresse en partner, Nikki Porter. Een laatste keer komt ze op riante wijze voor in het uitstekende Met Rode Letters (1953) waar we te horen krijgen dat Nikki haar jeugd in Kansas City doorbracht. Ze verschilt er op verschillende gebieden van de drie andere Nikki's.
Rand B.Lee  bevestigde uiteindelijk mijn vermoedens: ...'veel van de zgn. femme fatale in de Queen boeken vanaf 1940 waren eigenlijk gebaseerd om mijn moeder Kaye Brinker...'. Kaye kroop ook zelf in de radiohuid van Nikki in de laatste radioserie van Ellery Queen.

e figuur ‘Nikki’ verschijnt ook verschillende malen in één of
andere vorm.  Doorheen de jaren had deze vrouwelijke tegenhanger steeds, in meer of mindere mate, bepaalde Nikki kwaliteiten... Zoals elke Queen-verslaafde je zal vertellen was ze bijlange niet de enige liefdeinteressedie Ellery er op na hield. Onder druk van het publiek zorgde zijn scheppers er voor dat Ellery steeds meer romantische momenten beleefde. Dit scheen ook belangrijk te zijn voor het feit dat men met Ellery richting Hollywood wilde.

Stella Godfrey uit 'De Naakte Waarheid' (1935) moet zowat de voorbode geweest zijn voor de Nikki-figuur.
In 1939 keerde EQ terug naar de kortverhalen met een serie van vier verhalen, allen met een achtergrond op sportgebied. In elke van deze verhalen speelt Paula Paris mee, waarop EQ in Hartenvier (1938) verliefd was geworden. Ze is een goede figuur die jammer genoeg na deze werken nooit meer voorkwam. Een dame van de wereld die er niet in slaagde populair te worden De Wayne-Hutton tv-series deed weinig om hierin verandering te brengen. Paris en Queen waren blijkbaar niet voorbestemd als koppel een gevoel dat door het publiek werd gedeeld.

Het beste voorbeeld van een Nikki dubbelganger kan, volgens mij, gevonden worden in Moord op Rijm (1950).  Rima Anderson, schandelijk over het hoofd gezien door menig Queen-critici, staat als een 'Nikki Porterachtige' figuur, een normaal meisje met normale interesses (natuur). Opnieuw zijn Mr.Queen's gevoelens jegens Rima zeer dubbelzinnig. Echt spijtig dat ze maar éénmaal in de Queensaga voorkomt.
Ook veel later in 'De Vierde van Drie'  (1965) heeft secretaresse Judith 'Judy' Walsh een kleine Nikki-achtige rol. Tenslotte mogen we ook Inspector Thumm's dochter, Patience uit de Barnaby Ross reeks niet vergeten. Hier was het duidelijk de bedoeling van de auteur om Patience het detectivewerk van Drury Lane zelf over te nemen…

De reden voor de kleine rollen die Nikki of zelfs alle andere vrouwelijke protagonisten te beurt vielen kan misschien simpel verklaard worden... Ellery was nooit een echte 'ladies man' omdat de neven dat waarschijnlijk zelf ook niet waren. Ze benaderden hun plot en verhalen op een meer cerebrale manier die weinig plaats liet de hartzaken.
Iedereen zal Nikki de gedroomde wederhelft voor Ellery gevonden. Het lijkt logisch dat de door JJMcC vermelde mysterieuze Mrs.Queen wel degelijk Nikki Porter moet zijn. Dat lijkt zelfs minder een mysterie dan de identiteit van bvb.Ellery Queen’s moeder, welke, tot op vandaag, niet is ontsluierd.

oor wat betreft de verpersoonlijking van Nikki in radio en film
speelden verschillende actrices deze rol. In de meeste van de latere films is de invloed van MGM's succesvolle "Thin Man" series overduidelijk, daar Ellery en Nikki meer begaan zijn met komische dialogen dan met speurneuzen.  
In "Ellery Queen," een show die één seizoen lang liep, inspireerde men zich hoofdzakelijk op de luisterspelen, en plaatste men de serie in een 1947 omgeving. Paula Paris maakte haar wel haar intrede maar niet Nikki Porter die tenslotte in de luisterspelen haar hoogdagen beleefde. Integendeel in The Adventure of Colonel Niven's Memoirs voert men Ellery's recentste vriendin, Jenny O'Brien op die samen met Ellery zoekt naar aanwijzingen, de ware identiteiten van de verdachten en hun motieven. In The Adventure of the Eccentric Engineer waar Ellery wordt geschaduwd door een jonge vrouw die hulp wil bij het schrijven van een liefdesverhaal, hij schijnt haar niet te kunnen kwijtgeraken.
Uiteindelijk komen twee actrices echt op de voorgrond wanneer we denken aan beroemde vertolkingen van Nikki Porter...

arion Shockley (10 okt 1911 - 14 dec 1981)

De eerste actrice die Nikki Porter (op radio)gestalte gaf, Ellery's secretaresse en op- laag-pitje-brandende vlam. In "The Gum-Chewing Millionaire" is ze een blonde professionele typiste die wordt gevraagd te werken aan Ellery's manuscripten en vervolgens solliciteert voor de job van persoonlijke secretaresse. Shockley was een Wampas baby star in 1932 en debuteerde op Broadway in "Dear Old Darling" (1936)... (klik op de foto voor meer)

argaret Lindsay (19 sep 1910 - 9 mei 1981)

Lindsay trad op in ongeveer 80 films, meestal als de "andere vrouw," een debutante, kennisof beste vriendin. Ze wisselde A met B-films af, hoofdrollen of bijrollen, en werkte met top acteurs als Paul Muni, James Cagney, William Powell, Errol Flynn, en zelfs een beginnende Humphrey Bogart. Het enige wat ze scheen te mankeren was echte 'star quality'. Haar B-filmervaringen omvatten ook de vrouwelijke hoofdrol in zeven Ellery Queen films. ... (klik op de foto voor meer)